Ervaringen van cliënten

Muziek opent de deur van je emotie.

Ik ben gewend om een muur om me heen te bouwen. Tijdens het spelen kon ik merken wat er in het contact met een ander gebeurt als ik me meer openstel: dan geniet ik ineens, ik heb plezier en krijg er zelfs energie van. Dan voelt het als ‘samen’. Zo heb ik het nog niet eerder gevoeld.

Ik ben iemand bij wie de bovenkamer alsmaar aan het werk is. Spelen en luisteren haalt me weg uit het alsmaar denken en brengt me eindelijk weer naar mijn gevoel.

Voor mij was het spelen een opening om dingen eindelijk te kunnen zien zoals ze echt zijn. Zeer doet het, echt pijn, maar wat een goed gevoel na die tijd omdat het ineens tastbaar werd. Ik kon het nu eindelijk beleven en voelen en mezelf snappen waarom ik de dingen zo doe als ik ze doe. De dingen duidelijk zien is zo mooi.

Naar muziek luisteren en daarbij voelen met je hart brengt je dichter bij jezelf.

Als iemand mij een tijd geleden verteld zou hebben dat het spelen op muziekinstrumenten mij verder zou kunnen helpen, zou ik diegene niet geloofd hebben.

In de muziektherapie kwam ik de angst om de regie over mijn leven te nemen, om duidelijk naar anderen over mijn wensen en grenzen te durven zijn op een heel directe manier tegen.
Toen ik het dan in het spelen toch durfde, merkte ik dat het minder eng was dan ik dacht. De angst voor de angst was groter dan de angst in de situatie zelf.

Er was lef voor nodig om me te openen in de muziek, om de ander toe te durven laten. Ik had geen muziekachtergrond en kon me er dus niet achter verschuilen.

Dieren en kinderen geven je iets dat puur natuur is. Muziek kan dat ook. Muziek heeft geen oordeel. Het geeft een stukje rust en vertrouwen in jezelf.

Ik dacht eerst dat je muzikaal moest zijn om aan deze therapie iets te hebben maar dat bleek helemaal niet het geval. Ik heb snel gemerkt hoe zeer ik mezelf tegen kwam in het spelen en dat het dezelfde dingen zijn waar ik in het dagelijks leven ook over struikel.

Muziek komt recht uit je hart, vanuit innerlijke kracht.